Nieuwe resultaten EMPA-REG OUTCOME-onderzoek: empagliflozine verlaagt het cardiovasculaire risico bij patiënten met diabetes type 2 en hart- en vaatziekten

Uit de resultaten van een nieuwe post-hoc analyse van het EMPA-REG OUTCOME-onderzoek blijkt dat empagliflozine in vergelijking met placebo een verlaging van het risico op cardiovasculaire voorvallen (eerste voorvallen en recidieven samen) opleverde bij volwassenen met diabetes type 2 en vastgestelde hart- en vaatziekten. Zowel empagliflozine als de placebo werd gedurende drie jaar gebruikt naast standaardzorg. De geanalyseerde cardiovasculaire voorvallen omvatten 3P-MACE-voorvallen (een samengestelde uitkomst bestaande uit niet-fatale hartaanval, niet-fatale beroerte en cardiovasculaire sterfte), ziekenhuisopname vanwege hartfalen en overige ziekenhuisopname.

Eerder had het EMPA-REG OUTCOME-onderzoek al laten zien dat empagliflozine bij volwassenen met diabetes type 2 en hart- en vaatziekten het relatieve risico op 3P-MACE-voorvallen met 14 procent verlaagt. Dit resultaat was grotendeels te danken aan de verlaging van het relatieve risico op cardiovasculaire sterfte, die 38 procent bedroeg.

Uit deze nieuwe verkennende analyses blijkt dat empagliflozine ten opzichte van placebo, bij gebruik naast standaardzorg, het relatieve risico op de onderstaande voorvallen (eerste voorvallen plus recidieven samen) als volgt verlaagde:1

  • 3P-MACE-voorvallen: met 22 procent;
  • ziekenhuisopname vanwege hartfalen: met 42 procent;
  • overige ziekenhuisopname: met 17 procent;
  • fatale of niet-fatale myocardinfarcten, ook wel hartaanvallen genoemd: met 21 procent;
  • aan coronair lijden gerelateerde voorvallen (een samengestelde uitkomst bestaande uit myocardinfarct en coronaire revascularisatie): met 20 procent.

Referentie

McGuire DK, Zinman B, Inzucchi SE, et al. Effects of empagliflozin on first and recurrent clinical events in patients with type 2 diabetes and atherosclerotic cardiovascular disease: a secondary analysis of the EMPA-REG OUTCOME trial. Lancet Diabetes Endocrinol. 2020; [8(12):949-959]

Plaats een reactie